URDV 60 jaar (1956-2016)

 

Herinneringen aan 60 jaar R&D

Overzicht

 

urdv60 banner

 

URDV 60 jaar - Herinneringen aan 60 jaar R&D

 

Unilever R&D Vlaardingen vierde in 2016 haar 60e verjaardag. Er werden verschillende festiviteiten georganiseerd, waarvan de Open Dag op 4 juni 2016 voor ons het belangrijkste is.

Velen van ons hebben een substantieel van hun werkbare leven op het lab van Unilever R&D Vlaardingen doorgebracht. Waarschijnlijk niet alle 60 jaar, maar zo de rond de 40 jaar zeker wel.

Het leek ons leuk om uit die periode herinneringen op te halen en die wekelijks in een aparte rubriek op de website te zetten. We beginnen deze week met een terugblik op de officiële opening.

Wij realiseren ons dat niet alle bezoekers van U-Vitalis een URDV-achtergrond hebben en dat deze bezoekers misschien minder interesse hebben in die herinneringen. Maar wij vinden 60 jaar R&D toch belangrijk genoeg om die op de voorgrond te plaatsen. We hopen dat de niet-URDVers er toch met belangstelling naar kijken.

het U-Vitalis-team

 

1. Officiële opening

Op 16 november 1956 werd Unilever Research Laboratorium officieel geopend door de toenmalig Minister President Willem Drees. Anderhalf jaar nadat het gebouw al in gebruik was genomen. Maar een nieuwe vleugel moest eerst afgebouwd worden.

URDV 60 01


De eerste ‘verzameling’ van wetenschappers om onderzoek te doen aan Unileverproducten was Unilever’s Central Research bij de Verenigde Oliefabrieken Zwijndrecht (VOZ) in 1947. De margarine moest meer naar boter smaken en de eerste patenten over de rol van lactonen in die botersmaak werden begin jaren 50 verkregen.

In diezelfde tijd ging men nadenken over de bouw van een groter laboratorium en koos uiteindelijk vanwege de geschiktere locatie voor Vlaardingen.

De proeffabriek, het huidige personeelsrestaurant Casa Nova, was in 1954 klaar, het korte deel haaks erop in 1955 en een deel van de vleugel naar het noorden in 1956.

URDV 60 02
De ontwikkeling van het gebouwencomplex van URL Vlaardingen, zoals in de jaren zestig voorzien

De toenmalige voorzitter van de Raad van Bestuur F.J. Tempel was een van de sprekers, als ook gastheer en eerste directeur van URL Vlaardingen Hein Boekenoogen.

URDV 60 03

Jan Boldingh, na Hein Boekenoogen langdurig voorzitter van de directie van URL Vlaardingen, tijdens zijn lezing bij de officiële opening van URL Vlaardingen.


Boekenoogen benadrukte de technologische ontwikkeling in het wetenschappelijk onderzoek: “In vergelijking tot vroeger is het merkwaardig te zien hoe het aanzicht en de werkwijze van een chemisch laboratorium veranderen: zag men vroeger hoofdzakelijk glazen kolven, reageerbuizen en gasbranders, tegenwoordig merkt men een steeds groter aantal meer en meer ingewikkelde fysische instrumenten op, waarin elektrische en elektronische onderdelen een grote rol spelen”.

Willem Drees opende het lab met de woorden: “dat in dit laboratorium inderdaad gevonden zal worden wat van wezenlijk belang zal zijn voor Unilever, voor ons land en voor de gebruikers van de gehele wereld!”

Inmiddels werkten er al 260 mensen, terwijl dat er voor de verhuizing van Zwijndrecht naar Vlaardingen in 1955 nog maar 130 waren.

 

2. Het laboratorium

De laboratoriumzalen zagen er klassiek uit in het begin van het bestaan van URL Vlaardingen. Hier de labzaal van de sectie Organische Chemie op de derde verdieping van noordvleugel van gebouw B, vlak voor de verhuizing naar de zesde verdieping van gebouw A.

 

URDV 60 04

Wat is er zoal te zien:

rijen houten tafels vol gestouwd met statieven, kolven, bunsenbranders, bovenroerders en magneetroerders, rotatieverdamper (rotavap), vacuumpomp, waterstraalpomp, manometer, kookplaat, bekerglazen, maatcylinders, bakken voor dunne-laagchromatografie, destillatie-opstellingen met koelers en thermometers en exsiccatoren


Verder had je, zoals op de foto te zien is, zuurkasten, glaskasten, gasflessen, een vat voor gedestilleerd water en blauwe dewarvaten voor vloeibare stikstof die door de etagebediende werden gevuld, gehaald en gebracht. O ja, ook een emmertje met zand voor het geval dat…

Tegenwoordig staat er alleen een computer!

Aan beide zijden van de zaal waren de hokjes waar de sectieleider plannen bedacht om zijn analisten bezig te houden. En daar werden ook de besprekingen gehouden, zoals hieronder in de ‘study’ van Daan van der Steen.

 

URDV 60 05

Links van boven naar beneden:

Daan van der Steen, Albert Fröhling, George Huijben, Willy Schwaiger. Rechts van boven naar beneden: juffrouw Schreurer, Giampi Cardinale, Rudi de Jongh, Jan Grimmelikhuijzen, en Wim Voet. De man op de rug laat zich (nog) niet herkennen. (1965 – 1966)

 

Het valt op er geen koffiebekertjes op de tafel staan, zoals nu ongetwijfeld het geval zou zijn. Maar ook geen koffiekopjes en schoteltjes, want in de beginjaren werd de koffie netjes geserveerd door een koffiejuffrouw, inclusief een kannetje voor een tweede ‘bakkie’.

URDV 60 06
Het Analytisch Laboratorium in 1966 met Aty Verheij


Op vrijdagmiddag werden de labruimtes opgeruimd en schoongemaakt. De labtafels werden ingesmeerd met parafine-olie opgelost in tetra. Als de tetra dan verdampt was, bleef de parafine over als een mooi glimmende laag op de tafel. Iets dat nu uit den boze is en zelfs verboden.

 

URDV 60 07
De labzaal van Organische Chemie op de zesde verdieping van Gebouw A rond de opening van dat gebouw in 1970. Job van der Meer is de chemisch analist.



3. Onze magazines

 

URL Nieuws

Op 11 november 1982 werd voor het eerst een personeelsblad van URL Vlaardingen uitgegeven. Achtergrondinformatie over het reilen en zeilen van het laboratorium: over het werk van de Science Policy Group, over het bezoek van Italiaanse parlementsleden, over de uitreiking van de Unilever Chemieprijzen en over verschenen wetenschappelijke publicaties.

Piet Baalman vormde samen met Janet van Huisstede de redactie. Wim Kalmijn, Bart Tritten en A.L. van Wingerden vormden de adviescommissie. De opmaak werd verzorgd door Koos Smit en Mari van der Giessen met simpel knip- en plakwerk. Cees Doudeijns zorgde samen met Huug Steenhoek voor het drukken. Gewoon in huis allemaal.

Tot januari 1994 zouden er 78 nummers verschijnen. De frequentie veranderde van zo nu en dan naar maandelijks, de vormgeving werd gelikter, vooral door de komst van de grafische computer en er kwamen meer foto’s in die gemaakt werden door Gert van den Berg, Cees van Mourik en Maurice Brandts. Het drukwerk werd op een gegeven moment uitbesteed.

URL Nieuws werd in toenemende mate gebruikt om belangrijke besluiten van de directie toe te lichten. Speciale edities verschenen er, over voorgenomen én over definitieve besluiten. Natuurlijk betroffen die besluiten omvangrijke reorganisaties, waaronder die van de ondersteunende groepen in 1989.

 

URL Vandaag/URV Vandaag

URL Nieuws werd ook gebruikt voor de Sociale Jaarverslagen en ter ondersteuning van verbeterprojecten, zoals Total Quality. Zo werd Nota Bene toegevoegd met ‘verbeter’-verhalen. Dat was reden om de opzet te veranderen tot URL Vandaag. De redactie bestond inmiddels uit John Deij en Job van der Meer en zij kregen hulp van het communicatiebureau Chapeau. 

De opzet van de communicatie veranderde ook: er kwam gelegenheid om vanuit de lezer iets te laten horen. Echte communicatie dus. We kregen een column, ‘Dodo legt een eitje’, lezers mochten laten horen wat ze van een ontwikkeling vonden in de rubriek ‘Wat vindt u nou…?’ en er kwam zelfs een rubriek ‘Boos’. Veranderingen in cultuur werden dus ook zichtbaar in de communicatie.

 

R&D Magazine/Vlaardigheden

Na nummer 41 van april 1998 veranderde URL Vandaag stiekem naar URV Vandaag, een eerste afscheid van het woord ’laboratorium’. Development ging een steeds belangrijker rol spelen en dat moest in de naam van ons personeelsblad tot uitdrukking komen. Zo ontstond na 75 nummers in november 2001 het R&D Magazine. Vanwege de huisvesting van niet R&D-groepen als People Link en Finance, veranderde de naam na 18 nummers in november 2003 in Vlaardigheden. 

 

hetLab/the Lab

Maar uiteindelijk keert de naam Laboratorium toch weer terug in de naam van ons personeelsblad. Na 12 nummers Vlaardigheden komt in maart 2005 het eerste nummer van hetLab. Er zouden tot november 2007 24 nummers uitgegeven worden. Daarna nam Engels de Nederlandse taal over en verscheen vanaf februari 2008 The Lab en die bleef met ongeveer 17 nummers tot eind 2010 bestaan. Daarna moesten digitale publicaties het overnemen. Geen papieren personeelsbladen meer, ook niet landelijk overigens. Tenminste wat Unilever betreft.

 

Tot slot

Alle nummers van de personeelsbladen zijn digitaal in te zien via U-Vitalis. Klik hiervoor op een van de hier bovenstaande overzicht-links en u krijgt toegang tot de volledige reeks gepubliceerde nummers.

Deze digitalisering is het werk van de enthousiaste oud-medewerkers Jan Kraal en Emile Verdegaal.

 

4. De ondernemingsraad

 

URDV 60 08

 

In het begin van Unilever Research Laboratorium Vlaardingen bestond er geen officiële ondernemingsraad. Het lab was voor veel zaken afhankelijk van het Hoofdkantoor. Maar er was wel een laboratoriumraad.

 

URDV 60 09

De raad bood de mogelijkheid “tot een gesprek tussen directie en personeel. De directie kan mededelingen doen over de gang van zaken in het lab en de door haar voorgenomen maatregelen. Aangelegenheden van algemene aard kunnen door de personeelsleden via de raad ter sprake worden gebracht.”

Op de 24ste laboratoriumraadvergadering van september 1959 werd besloten “om als gevolg van het feit dat het laboratorium steeds meer in omvang toeneemt en in lokaal opzicht los staat van het Hoofdkantoor, de laboratoriumraad om te zetten in een ondernemingsraad in de zin der wet.”

 

URDV 60 10
De raad in 1988 - staand van links naar rechts: Sjaak van ’t Wout, Joep Holterhues, Wilma Stam, Han Heidema, Sinus Koerts, Cor van de Weteringh (voorzitter), Rob den Outer, Emile den Deckere, Frans Hulsker, Ad de Vos (secretaris) - zittend van links naar rechts: Paul Verbiest, Lidya van Brandwijk, Frans Laurijsen, Gerty de Jong (ambtelijk secretaris), David Bancroft, Bert Hoogendam

 

De ondernemingsraad heeft in de loop der jaren een belangrijke rol gespeeld binnen het laboratorium in zaken die het personeel direct aangingen. Vele reorganisaties zijn door kritisch beoordelen door de ondernemingsraad aangepast en daardoor eerder geaccepteerd door het personeel. En als er nadelige gevolgen waren voor het personeel werden die op initiatief van de ondernemingsraad onder andere door sociale plannen zo goed mogelijk opgelost.

 

URDV 60 11
URDV 60 11b
De raad in 1994

 

De ondernemingsraad gaf niet alleen advies, maar nam ook initiatieven, zoals bij kinderopvang, PC-privé, 55+-regeling en plannen voor een nieuwe manier van werken.

Een vervelende ervaring was de rechtszaak die de ondernemingsraad in 1981 tegen de toenmalige bestuurder Wiero Beek aanspande over een onrechtmatige aanpassing van het beoordelingssysteem van managers en assistent managers. De OR won, maar de onderlinge verhouding was voor jaren verstoord.

Voorbeelden van successen? Een roosterwijziging in de bewakingsdienst, uitbesteding van de cateringactiviteiten en flexibele werktijden.

 

URDV 60 12
De raad in 1997 - zittend van links naar rechts: Wim Bel, Nanneke de Fouw, Corné Andreae, Jan Lankester, Sjaak van ’t Wout, Sinus Koerts - staand van links naar rechts: Manske Tammes, Martin Koster, Jan Bouwman, Marjon Voogd, Piet Quartel, Michel Leunis, Erwin Vroom, Annemiek de Langen. Marijke Wiggers ontbreekt.

 

Hans Nieuwenhuis, directeur van 1987 tot 1997, vond de ondernemingsraad “een lastig clubje”, maar verklaarde tegelijkertijd dat directie en ondernemingsraad hetzelfde doel nastreven, namelijk een betere toekomst van het laboratorium. Het is overduidelijk dat de inzet van de leden van de ondernemingsraad in de 60 jaar R&D op prijs werd gesteld, niet alleen door de labbevolking, maar ook door de directie.

 

URDV 60 13

De raad in 2006 - staand van links naar rechts:

André van der Salm, Ger Harcksen, René de Rooij, Rop van Polanen, Ria Smit (ambtelijk secretaris), Sjaak van ‘t Wout - hurkend van links naar rechts: Aafje Sierksma, Wim Voorbach, Lammert Nauta (voorzitter), Stefan Coolen, Piet Quartel (secretaris)

 

URDV 60 14 URDV 60 15

 



5. Hoog bezoek

 

Unilever R&D Vlaardingen heeft in de 60 jaar van zijn bestaan regelmatig hoog bezoek gehad. Bij de opening van minister-president Willem Drees, bij het 40-jarig bestaan van minister-president Wim Kok, bij de opening van gebouw A in 1970 van prins Claus, die later in september 1989 nog een keer een werkbezoek aflegde, bij het 50-jarig bestaan van kroonprins Willem-Alexander en in maart 1996 van Dr. E. Stoiber, minister-president van de Duitse deelstaat Beieren.

 

URDV 60 16

 

President Salinas van Mexico

Officiële bezoeken waren dat en daar werd in het laboratorium veel voor uit de kast gehaald. Zoals bij het bezoek van president Salinas van Mexico die op 28 september 1993 een bliksembezoek bracht aan URDV. Het bezoek was een onderdeel van een door het Ministerie van Economische Zaken georganiseerde tocht langs diverse Nederlandse bedrijven.

Veiligheid gaat boven alles en dus was er een voor Vlaardingen ongekend grote politiemacht op de been om de limousines die klaarstonden voor de Mexicaanse gast en zijn uit ongeveer zestig man bestaand gevolg te begeleiden van de aanlegsteiger aan de Maasboulevard – men arriveerde per schip – naar het tweehonderd meter verderop gelegen laboratorium.

 

URDV 60 17
Ontvangst van de president van Mexico Salinas door Floris Maljers en Hans Nieuwenhuis

 

De president werd verwelkomd door bestuursvoorzitter Floris Maljers en URL-directeur Hans Nieuwenhuis. In de aula kreeg dat welkom een officiëler vervolg, terwijl in de foyer naast diverse stands met Mexicaanse Unilever-producten een heuse (mini-)votator stond opgesteld om de bereiding van margarine aanschouwelijk te maken. Theo van Selm en Bert Berkhout van de Foods Application Unit stonden klaar om een en ander toe te lichten.

 

URDV 60 18
Theo van Selm en Bert Berkhout leggen president Salinas uit hoe margarine bereid wordt.

 

Na circa drie kwartier vertrok het hele gezelschap per limousine naar Rotterdam waar hen weer een ander evenement wachtte.

 

Werkbezoek kroonprins Willem-Allexander

URDV 60 19
(Oud-)bestuurvoorzitters Antony Burgmans en Floris Maljers en URDV-directeur Ed Veltkmap begeleiden kroonprins Willem-Alexander naar de liften.

 

Een ander persoon onder de noemer Hoog Bezoek was kroonprins Willem-Alexander die op 24 april 1997 een werkbezoek bracht aan het lab. Ed Veltkamp was inmiddels Hans Nieuwenhuis opgevolgd als directeur van URDV en Antony Burgmans Floris Maljers als bestuursvoorzitter van Unilever. Floris Maljers begeleidde nu prins Willem-Alexander in zijn kennismakingsronde bij Nederlandse bedrijven.

Het bezoek speelde zich in zijn geheel af op de negende verdieping waar de grote vergaderzaal leeggehaald was en vervolgens opnieuw ingericht voor een samenzijn tussen de prins en een groep jonge wetenschappers. Bij de presentaties lag de nadruk op de ijsactiviteiten van Unilever.

 

URDV 60 20
Raymond Cloosterman en kroonprins Willem-Alexander proeven een ijsje. Raymond Cloosterman richtte later het bedrijf Rituals op.

 

6. Het ´Boldingh´

 

Sinds jaar en dag siert een metaalplastiek de hoofdingang van Unilever R&D Vlaardingen. URDV-ers noemen het kunstwerk ook wel het ‘Boldingh’ naar Jan Boldingh, een van de eerste directeuren van het lab.

Het kunstwerk is een geschenk van de gemeente Vlaardingen bij gelegenheid van de officiële opening van het lab in 1956. Voor 6100 gulden vervaardigde de Vlaardingse kunstsmid Johan Poulisse het plastiek naar een ontwerp van de toenmalige gemeente-architect K.V. van Waalwijk.

 

URDV 60 21

 

Het geheel bestaat uit een metalen aardglobe met een middellijn van 1,30 meter en is omgeven door een drie meter hoge letter ‘U’. De totale hoogte bedraagt vier meter. Het werk is gemaakt van 4 mm dik plaatijzer en heeft een gewicht van ongeveer 300 kg. Als bescherming tegen de wind is later een extra steun aangebracht onder de bol. De bol kreeg bij de bouw van Gebouw A een andere plaats en de van oorsprong blauwe kleur werd toen vervangen door rood.

De U van Unilever en de globe symboliseren de verbreiding van het bedrijf over de wereld.

 

URDV 60 22

 

Het ‘Boldingh’ werd pas vijf jaar na de officiële opening in maart 1961 door burgemeester Heusdens van de gemeente Vlaardingen overhandigd aan de directeuren Boekenoogen en Boldingh.

Het verhaal gaat dat de ronding van de U in de nacht een favoriete plek voor vossen was of is om zich te nestelen in de warmte van de lamp………………..

 

URDV 60 23
 Uit de Nieuwe Vlaardingse Courant van 13 maart 1961….

 

Fraai werk van kunstsmid overgedragen aan Unilever

Tijdens een eenvoudige besloten bijeenkomst heeft burgemeester mr. J. Heusdens vrijdagmorgen aan de directie van het Unilever Research Laboratorium een metaalplastiek aangeboden ter verfraaiing van het uiterlijk van het complex. Reeds bij de opening van het laboratorium op 16 november 1956 door de toenmalige minister-president dr. W. Drees had de burgemeester namens de gemeente Vlaardingen dit geschenk in het vooruitzicht gesteld. In april van het vorig jaar stelde de gemeenteraad een krediet van 6100 gulden beschikbaar voor de bekostiging van de plastiek. Door velerlei omstandigheden kon eerst nu de overdracht plaatsvinden.

 

Bij de overdracht van het geschenk waren vertegenwoordigd het college van burgemeester en wethouders, de directie van de Unilever Rotterdam (dr.ir. J.P. van der Steur) en van het Unilever Research Laboratorium (dr. H.A. Boekenoogen en dr. J. Boldingh). Mr. Heusdens bood bij deze gelegenheid tevens een kleine inscriptie aan die op de plastiek dient te worden aangebracht.

 

Namens het Unilever-concern zegde dr. Boekenoogen dank voor ’t waardevolle geschenk. Hij verzocht de burgemeester deze dank ook over te brengen aan de gemeenteraad. Tenslotte werd nog een rondgang gemaakt door het oude en nieuwe gedeelte van het laboratorium.

 

7. Communicatie

 

URDV 60 24

 

Als je Hans Linsen zo ziet krabbelen op een servetje in het personeelsrestaurant op de derde verdieping van Gebouw B in de jaren zestig, realiseer je je dat communicatie in 60 jaar R&D wel veranderd is. Natuurlijk krabbelen we nu ook nog wel en misschien ook nog wel op een servetje, maar we hebben nu wel veel andere middelen. Zou Hans zijn smart phone of tablet gebruikt hebben..? Hans was op de foto overigens sectie- of groepsleider in de groep Katalyse. Later werd hij directeur Algemene Zaken.

 

URDV 60 25

 

’t Gele Blaadje

Jarenlang fungeerde het URLBUL, het U.R.L. Bulletin, en later ’t Gele Blaadje als het medium voor mededelingen aan het personeel. Mededelingen van de directie, benoemingen van belangrijke functies, aankondigingen van bijeenkomsten of lezingen en natuurlijk het menu van de komende week. In 1957 verscheen het eerste nummer van het URLBUL onder redactie van Ir. W.F. van Gils en W.J. Woestenburg en eind jaren negentig het laatste nummer van ’t Gele Blaadje. Ingehaald door nieuwe technologieën. Alleen de gepensioneerde oud-medewerkers vonden dat erg, want zij wisten toen niet meer wat ze hadden kunnen eten…… Zij kregen elke week een exemplaar van het ’t Gele Blaadje thuis toegestuurd.

 

URDV 60 26
 Het team dat in 1998 WebForum ontwikkelde, de interne website voor Unilever R&D Vlaardingen en later ook daarbuiten. Het team bestond uit, van links naar rechts, John Deij, Fred van Os, Cees van Mourik en Yvonne van der Linden. Hans de Bruin staat niet op de foto.

 

WebForum

‘Killing me softly' heette de notitie die Interne en Externe Communicatie (l&EC) in 1997 wijdde aan elektronische infostress. "Er kwamen bij ons regelmatig klachten binnen van URL'ers die door de bomen het bos niet meer zagen". Er bestonden acht verschillende elektronische media, elk met een eigen ingang maar met overlappende informatie. De wildgroei ontstond omdat het een relatief nieuwe technologie betrof en toen is iedereen gewoon iets voor zichzelf begonnen. De noodkreet van l&EC resulteerde in een bespreking op divisie-niveau met managers die informatievoorziening in hun portefeuille hadden. Zij besloten dat er één officieel intranet voor Research & Engineering Division moest komen. Vlaardingen nam het voortouw en zij ontwikkelden WebForum, dat later ook door andere labs van Unilever werd overgenomen. ’t Gele Blaadje hield op te bestaan.

 

URDV 60 27

 

WebForum werd een succes en is sindsdien ook niet meer weg te denken in de communicatie van URDV. Beginjaren 2000 werd het ingehaald door een intranet-portal van Unilever met informatie over Unilever wereldwijd, landelijk en op locatie. Personeelszaken, inkoop, Producten en Diensten Catalogus (PDC), evenementen, wetenschappelijke publicaties, subsidieaanvragen, ARBO en bewaking, telefoongids …alles is erop terug te vinden. Na zestig jaar zou het servetje van Hans er misschien anders uitzien. Of misschien toch niet…. Facebook of Whatsapp spelen in ieder geval nog geen structurele rol in de communicatie op het lab; Skype overigens wel en dan met medewerkers in de business.

 

URDV 60 28
De intranetportal van Unilever R&D Vlaardingen in 2016

 

8. Het Personeelsrestaurant

 

URDV 60 29

De lunchkamer op de derde verdieping B-zuid in de jaren zestig


Lunchkamer

Het begon in 1956 in de proeffabriek met een kleine ruimte ingeruimd als kantine. Later verhuisde die kantine naar de derde verdieping van B-noord en weer een paar jaar later naar de derde verdieping B-zuid. Op die locatie was sprake van een volwaardig restaurant. Met dakterras.

Maar men sprak van de lunchkamer, waar “tijdens de middagpauze gelegenheid bestaat de lunch te gebruiken. U kunt daar de meegebrachte boterhammen nuttigen met een kop koffie, soep of glas melk, of tegen een geringe prijs belegde boterhammen bestellen….”.

Je kon niet betalen met geld. In het begin moest je kartonnen kaartjes uit een automaat halen en daarmee betalen, iets van 10 en 25 cent. Later werd het allemaal elektronisch.

Maar de lunchkamer had ook een andere belangrijke functie: het loon werd er uitbetaald! Dick Maat kwam met een koffer met voor elk een zakje geld en een heeeeel lang loonstrookje. Je moest dat dan controleren en natellen.

 

URDV 60 30
‘naar ‘t paviljoen gaan’

 

´t Paviljoen

In het begin van de jaren ’70 groeide URL explosief, waardoor een vierde verhuizing van het personeelsrestaurant noodzakelijk werd. Er werd op het terrein van Lever een volledig nieuw restaurant opgetrokken, pal naast het bestaande Lever Paviljoen. Gemakshalve werd de naam ’t Paviljoen door iedereen spontaan overgenomen. ‘Naar ’t Paviljoen gaan’ werd het meest gebruikte synoniem voor lunchen.

Het assortiment werd behoorlijk uitgebreid. Warme maaltijden werden normaal, een biertje of een wijntje erbij werden normaal en ongetwijfeld was roken in het begin ook normaal. Maar toch kwam er een einde aan ’t Paviljoen en dat werd ingeluid door aangescherpte eisen van zowel de ARBO-wet als de Keuringsdienst van Waren. Het gebouw voldeed niet meer.

 

URDV 60 31

 

Casa Nova

Men liet het oog vallen op het nagenoeg lege gebouw C, dat ondanks voortdurende dreiging nog steeds niet onder de sloophamer was gekomen. Er waren echter heel wat (hand)tekekingen nodig voordat de eerste paal kon worden ‘geboord’, inderdaad niet geslagen. Nieuwbouw (keukengedeelte) en rechtstreekse verbindingen naar de Foyer en de entreehal vroegen veel aandacht. Maar half december 1995 was het zover en een goed half jaar later was zo goed als alles gereed.

Bij het afscheid van Hans Nieuwenhuis, de directeur onder wiens verantwoordelijkheid het restaurant gebouwd werd, in 1997 kreeg het nieuwe personeelsrestaurant zijn naam: Casa Nova.

 

URDV 60 32
Nieuwjaarsrede door Jan de Rooij en Ed Veltkamp in 1999

 

Nieuwjaarsredes

Casa Nova werd en wordt voor allerlei activiteiten en evenementen zoals anders eten gebruikt. Meest opvallend daarin waren de nieuwjaarsredes die vanaf die tijd daar werden gehouden in plaats van in de aula en simultaan in ’t Paviljoen. Zoals die in 1999 toen aandacht besteed werd aan Scoring More Goals, een programma om researchactiviteiten extra te stimuleren.

 

9. De bibliotheek

 

URDV 60 33

De bibliotheek op de derde verdieping van Gebouw B in de jaren zestig

 

B3

De geschiedenis van de bibliotheek van URL/URDV begint op de derde verdieping van Gebouw B. Boeken vormden het hoofdbestanddeel, studieboeken maar vooral gebonden verzamelingen van tijdschriften. Menig wetenschappelijk onderzoek, zo niet alle, begon met een literatuuronderzoek.

Had je daar moeite mee dan kon je ook terecht bij literatuuronderzoekers voor informatie of het laten uitvoeren van een literatuurrecherche. Literatuur op veel wetenschapsgebieden, inclusief octrooien, en markt- en actuele informatie. De literatuuronderzoekers konden je overigens ook helpen met het opbergen of verwerken van gegevens in persoonlijke documentatiesystemen.

 

URDV 60 34

De bibliotheek op de vierde verdieping van gebouw A in 1985


A4

Bij de ingebruikneming van Gebouw A in 1968 kreeg de bibliotheek direct een plaats toebedeeld op de vierde verdieping. Maar de indeling en oppervlakte bleek na vijftien jaar niet meer te voldoen, mede door de komst van boeken, tijdschriften en andere documenten uit ons zusterlaboratorium in Duiven dat in de jaren tachtig in het Vlaardingen-lab werd geïntegreerd.

In 1985 vond er een grote verbouwing plaats met als resultaat een totale oppervlakte van 660 m², waarvan 180 m² gebruikt werd door de bibliothecaris, administratie en balie, en 480 m² beschikbaar was voor de collecties. De boekencollectie omvatte op dat moment 16.000 banden en de rapportenleeskamer meer dan 50.000 interne documenten. Het aantal abonnementen op tijdschriften was toen 800.

 

URDV 60 35

De introductie van de Personal News Service van de unit Information and Data Science met van links naar rechts: Bernard Vandeginste, Arie van Rijs, Pepijn Nierop en Ger Bijster


Site-seeing in de elektronische bibliotheek

In januari 1999 verscheen er een artikel in URV Vandaag onder de titel Site-seeing in de elektronische bibliotheek. Tijden veranderen, analoog wordt digitaal, papier wordt plus en min. De unit Information and Data Science introduceerde de Personal News Service (PNS) als onderdeel van WebForum. PNS was een instrument waarmee iedere wetenschapper in staat was om via intranet publicaties te verzamelen die van belang waren voor een specifiek project. Tegelijk kon de wetenschapper met behulp van PNS zijn persoonlijke expertise bijhouden.

 

URDV 60 36

De bibliotheek op de begane grond van Gebouw B beginjaren 2000


B3, A4, B0, foetsie

De digitale revolutie betekende het einde van de fysieke bibliotheek. A4 (Gebouw A, vierde verdieping) werd in de jaren 2000 B0 (Gebouw B, begane grond), maar al snel verdween alles en bleven er slechts wat rekken met tijdschriften over bij verschillende onderzoeksgroepen. Personeelsbladen, mededelingenblaadjes, boeken en tijdschriften, na 60 R&D: foetsie!

 

URDV 60 37

Wel bleef de ontspanningsbibliotheek bestaan.

Tenminste tot de pensionering van de beheerder Jan Laan

 

 

10. De bouw van Gebouw A

 

URDV 60 38

 

Behoefte aan ruimte

Het wetenschappelijk onderzoek ten behoeve van Unilever-producten nam in de jaren zestig toe. Eetbare oliën en vetten en was- en reinigingsmiddelen hadden ieder een eigen researchgroep gekregen, maar daarna werden ook achtergrondgroepen opgericht zoals de organisch-chemische groep, fysische chemie, katalyse, biologische research. Bovendien waren er proeffabrieken. Het lab groeide uit zijn jasje.

Eind 1963 werden de eerste peilingen naar de behoefte aan ruimte verricht. Men ging in eerste instantie uit van 1100 medewerkers met een groei tot 1500, maar dat was dan ook het echte maximum. En men kwam tot de volgende opzet: maximaal mogelijke bezetting 1500 medewerkers, waarvan 620 administratieve medewerkers en 880 researchwerkers.

Uitgaande van 20 m² per researchwerker, inclusief ruimten voor studie en vergaderingen, kwam men voor researchwerkers totaal op 17.600 m² en voor administratieve medewerkers 3.000 m².

De bestaande laboratoria bevatten 7.100 m²; er was dus een tekort van 13.500 m². Er werd toen besloten een nieuw laboratorium te bouwen met een extra hoeveelheid ruimte voor de toekomst. Dit werd het nieuwe laboratorium met negen verdiepingen, Laboratorium IV, later gebouw A genoemd.

De 7de en 8ste verdieping en een gedeelte van de dakopbouw zouden voorlopig gereserveerd blijven, omdat men uitging van 1100 medewerkers.

 

URDV 60 39

 

De eerste paal

In mei 1964 werd de bouwcommissie opgericht, bestaande uit de heren dr. A.L. de Jong, ir. R. Keuning, dr. K.G. van Senden, ir. A.W. Slob en mr. L.A. Verwey. Er werd zoveel mogelijk geluisterd naar de wensen van de medewerkers voor de opzet en de inrichting. In oktober 1964 werd een enquête gehouden. Medio 1965 was de planning gereed en op 13 juni 1966 werd de eerste van in totaal 1005 palen geslagen.

Ir. H.M. Braam werd de projectleider voor Unilever en de Bataafse Aannemingsmij. de bouwer. Het bureau Drexhage zorgde voor de architectuur.

Wel luxe was de aanleg van een volledige airconditioning-installatie, via de gevels en via de gangen.

 

URDV 60 40

 

De opening

Op 1 april 1969 zou het Laboratorium IV officieel geopend worden door Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Bernhard. Maar prins Bernhard moest op die dag aanwezig zijn bij de rouwdienst bij het overlijden van president Eisenhower en zijn schoonzoon, prins Claus, verving hem. Hij kwam op spectaculaire wijze aan met een helikopter en werd onder andere ontvangen door de minister van Economische Zaken mr. L. de Block.

 

URDV 60 41

 

De openingsdaad zelf was niet erg traditioneel, geen hendel, geen lint, maar gieten van een oppervlakte-actieve stof uit een zilveren amfora op water waardoor kunstmatige golfjes werden gedempt.

 

URDV 60 42

 

Jan Keuzenkamp

Onze – helaas overleden - oud-collega Jan Keuzenkamp heeft de bouw van Gebouw A over de jaren vastgelegd op smalfilm. Vlak voor zijn overlijden stelde Jan de film ter beschikking aan het U-Vitalisteam. En wij hebben de film van dertig minuten gedigitaliseerd. 

 

 

Het historische document werd voor het eerst getoond tijdens het Open Home van Unilever R&D Vlaardingen op zaterdag 4 juni 2016.

 

URDV 60 43

 

 

11. AutoClub Research (ACR) 

De prehistorie van Autoclub Research - the roaring sixtie

 

URDV 60 44
 Terugblikken via de achteruitkijkspiegel

 

Er was eens ……….

...een groepje mensen die op 16 november 1965 tijdens de lunchpauze besloten om, als onderdeel van de personeelsvereniging van het Unilever Research Laboratorium (URL), de Autoclub Research (ACR) op te richten.

In die tijd was de bromfiets en niet de auto het standaard vervoermiddel. De overstap van brommer naar auto was een drastische aderlating, ook al ging het veelal om de aanschaf van een ‘leuk’ gebruikt modelletje. Echter, er moest, om de onderhoudskosten binnen de perken te houden, wel heel veel zelf aan de auto gesleuteld worden. Gelukkig kon je in die tijd, zonder tussenkomst van de computer, nog alles onder de motorkap terug vinden.

De zogenaamde 10.000 km-beurt van olie verversen, bougies vervangen en het afstellen van de nieuwe ontstekingspuntjes, lukte nog wel thuis voor de deur. Maar voor het vervangen van een schokdemper of de startmotor was dit toch wel een stuk ingewikkelder. Het werd pas echt lastig als er voor de winter een tectyleerbeurt gegeven moest worden. Hard nodig, want toen roestten de auto’s nog letterlijk onder je handen vandaan.

Met andere woorden het drukken van de kosten van het autorijden was de belangrijkste reden om de handen ineen te slaan. Onder meer door het bedingen van kortingen bij plaatselijke autodealers en verkopers van autoaccessoires. Maar het hoofddoel was het vinden van een ruimte waar men zelf kleine reparaties en algemeen onderhoud aan de auto zou kunnen uitvoeren.

Rondom het laboratorium was er helaas geen plaats zodat er buiten wat gehuurd moest worden. Het heeft zeker een jaar geduurd voordat we iets betaalbaars In het oude Vlaardingse West-Nieuwland hadden gevonden. Daar hing echter wel een ander prijskaartje aan. Namelijk, onze half overdekte box was een deel van een voormalige kolenopslagplaats voor antraciet nootjes 4 en 5. Na een avondje aan je auto sleutelen leek het wel of je een kolenboot gelost had. Maar…het was wel kicken.

 

URDV 60 45

 

De huur van 1000 gulden per jaar werd ons door de personeelsvereniging van URL als subsidie verstrekt. Maar door deze huur viel er wel goed te onderhandelen, namelijk, de eigenaar van de box was net een ‘witte’ pomp begonnen, en kon wel wat extra ACR-klanten gebruiken. Dit leverde voor onze leden een leuke extra korting van 3 cent per liter op.

Helaas hebben we maar een jaar in onze riante kolenopslagplaats kunnen sleutelen. Deze bevond zich namelijk in het midden van de stadskern en moest afgebroken worden om plaats te gaan maken voor woningbouw en een parkeerterrein bij de voormalige V&D-vestiging aan het Liesveld.

Als tijdelijk alternatief vonden we een soort van stenen oprit/brug langs de in aanleg zijnde tweede baan van rijksweg 20 waar (zand)vrachtauto’s gerepareerd werden. Onze sleutelaars konden daar op hun vrije zaterdag gebruik van maken.

Dat was best behelpen, maar met een goed gevulde gereedschapskist, regenjas en oorwarmers lukte olie verversen en kleine reparaties nog wel.

In het voorjaar van 1969 kwamen we in gesprek met de toenmalige 'huisaannemer' van de Lever’s Zeep Maatschappij (LZM). Hij was bereidt om de helft van zijn oude werkplaats (romneyloods) in de industriewijk de Vergulde Hand aan ons te verhuren.

Echter, de huurprijs van 5000 gulden per jaar lag, door het beperkt aantal leden, ver boven onze begroting. Zo’n huur zou alleen betaalbaar worden als we onze gesloten status van onderafdeling van de personeelsvereniging van URL zouden veranderen in een autoclub waar alle werknemers van Unilever lid van konden worden.

 

URDV 60 46

 

Daarvoor werden er voorlichtingsavonden en ledenwerfacties bij LZM en EDD/ICA georganiseerd. Met het uiteindelijke resultaat van een paar honderd nieuwe leden. Hierdoor lukte het om de huur van de nieuwe garage via de PV's van URL, LZM en EDD/ICA te financieren. De tijdgeest was er toen nog naar - door en voor elkaar. Maar mensen, wat moest er nog veel aan gebeuren: Er was geen water, (vrijwel) geen licht, geen toilet, geen verwarming en ga zo maar door.

De romneyloods moest een volledige metamorfose ondergaan voordat het op een echte garage ging lijken. Met alles erop en eraan, van brug tot speciaal gereedschap. Daarvoor is een grote doe-het-zelf actie op touw gezet. Met ruim 50 vrijwilligers zijn we zo’n acht maanden bezig geweest om van die ouwe opslagplaats een 'professionele' hobby ruimte te maken. Er is toen door al die leden een uniek stukje (samen)werken geleverd.

Onder meer door met een oude oliekachel een centrale verwarming aan te leggen. De ruimte te voorzien van lichtbakken en stopkontakten. Inrichten van gereedschapskastjes, plaatsen van de brug. Het toilet in 't Praathuis voorzien van water en de afvoer aansluiten op het gemeenteriool enz. enz.

 

URDV 60 47

 

Intussen waren wij tot de conclusie gekomen dat het haalbaar moest zijn om zelf een benzinepomp te gaan exploiteren. Dit haalbare bestond niet alleen uit het verkrijgen van toestemmingen en vergunningen, maar het ging ons er vooral om of de exploitatie ‘winstgevend’ zou kunnen zijn. Winstgevend tussen aanhalingstekens, namelijk, het prijsvoordeel per liter benzine moest vooral aantrekkelijk zijn voor onze leden. Maar we wilden er zelf ook wel graag iets aan overhouden om hier te zijner tijd ons ideaal van een eigen garage mee te kunnen financieren. Maar het belangrijkste struikelblok was de organisatie van de bediening en de betaling aan de pomp.

We hadden toen het geluk van de goeie keeper. Op dat moment werd op een beurs in Amsterdam een voor Nederland uniek zelfbedieningssysteem geïntroduceerd met ponsband-registratie. Hierdoor werd het mogelijk om het geld via de giro of het salaris te innen. Een onbemande 24/7-service, zonder gehannes met geld.

Dit systeem werd door Lips Brandkasten uit Dordrecht geïmporteerd. Wel een pittige investering, maar omdat dit het eerste Tank-O-Mat-systeem in Nederland zou worden viel er goed te onderhandelen. Maar daarnaast moesten er ook nog een aantal andere zaken geregeld worden.

Zoals, bij welke oliemaatschappij kunnen we de hoogste korting op een liter benzine bedingen. Uiteindelijk kwam uit acht onderhandelingstrajecten het huidige Total Fina Elf met het beste bod; 10 cent korting per liter op de pompprijs. Shell had in deze competitie niet meegedraaid. Namelijk, Shell was hofleverancier van het Unilever-wagenpark in Rotterdam en de korting die Unilever kreeg was voor ons verre van interessant.

Wat schetste onze verbazing toen Shell ons belde met de mededeling dat ze minimaal hetzelfde beste bod met ‘plus’ wilden aanbieden. Uiteindelijk werd dit ‘plus’ verzilverd met de installatie van een doorsmeerbrug en olieververs-apparatuur in de romneyloods aan de Edisonstraat. De zelf uitgevoerde 10.000 km-beurten floreerden, maar het tanken moest nog wel gerealiseerd worden.

Hiervoor hadden we Unilever nodig. Ten eerste om de kosten van de door de leden getankte benzine via het salaris te kunnen verrekenen. Dit was een heel lastig verhaal, maar ook deze horde werd genomen.

Ten tweede, de toestemming om op het URL-terrein een benzinepomp te plaatsen, en wel op de plek die wij hiervoor in gedachten hadden. Het zal wel doorzien zijn, maar wij hadden een slim plan bedacht door de benzinepomp te plannen vlak bij de plaats waar deze zich nu bevindt. Daarmee zou het achterliggende terrein, als een fait accompli, niet geschikt meer zijn voor mogelijke toekomstige uitbreidingsplannen van URL; maar wel voor de realisatie van ons ‘ideaal’.

Wij hebben in dit soort besluitvormingsprocessen onvoorstelbaar veel te danken aan het bemiddelingswerk van de toenmalige adjunct-directeur van URL, Drs. A van Linge. Hij stelde dan ook, op 27 februari 1970, het Tank-O-Mat-systeem in werking.

 

URDV 60 48

 

Dat vooruitdenken geen overbodige luxe is, bleek toen we, na een paar verlengingen van de tijdelijke vergunning, eind 1972 te horen kregen dat het huren van de romneyloods aan de Edisonstraat einde verhaal was. Op dat moment hadden we de drie keuze-mogelijkheden voor een alternatief al aardig doordacht:

  • ergens in Vlaardingen een bestande ruimte huren
  • een bestaande ruimte kopen
  • een eigen garage te laten bouwen

Uiteindelijk viel de keuze op zelf bouwen. De benzinepomp, waar de leden tegen 6 cent korting tankten, stond er al. En de 4 cent die wij voor ons ‘ideaal’ reserveerden bleek voor Spaarbank Vlaardingen een voldoende dekking als garantstelling voor een lening om een eigen garage voor te kunnen bouwen.

 

URDV 60 49

 

Dit is uiteindelijk gelukt, maar niet zonder horten en stoten. Tijdens de bouw kregen we de benzinecrisis met de autoloze zondag. En Shell ontbond van de een op de andere dag het contract met ons: weg korting. Maar wel een aflossingsverplichting op onze lening met Spaarbank Vlaardingen. Tja, dan moet je, om de inkomsten zeker te stellen, wel uit een ander vaatje gaan tappen. In dit geval met Stella Artois - om (letterlijk) hoofdpijn van te krijgen.

 

URDV 60 50

 

Al met al, Een project om een boek over te schrijven.

De prehistorie van Autoclub Research omvat, als de roaring sixties, een tijdperk dat zich kenmerkt door ‘grote’ gebeurtenissen die vooral voortleven in veel, heel veel, mooie herinneringen, maar weinig foto’s. En er staat over die periode ook niet zoveel op papier.

Dat het allemaal echt gebeurd is blijkt uit het, helaas niet zo goed leesbare, onderstaande. Een carbon doorslag van een, nog op de ouderwetse manier, getypte overeenkomst tussen de Nederlandse Unilever Bedrijven B.V. en Autoclub Research.

 

URDV 60 51

 

12. Activiteiten buiten kantooruren (1)

 

Bridgeclub

URDV 60 52

 

Vanaf de opening van het laboratorium was klaverjassen en het spelen van bridge een populaire activiteit in de middagpauze. Immers de lunchtijd was één uur en dus ruim tijd voor ‘wat anders’. Echter toen de flexibele werktijden werden ingesteld en de lunchtijd minimaal een half uur werd en velen daar gebruik van maakten, was het gedaan met het bridgespel tijdens de middagpauze. Toen we met wat ‘oudgedienden’ er eens over spraken en die herinneringen naar boven haalden, ontstond de gedachte om een bridgeclub op te richten. Niet alleen de URL-medewerkers, maar ook de huisgenoten konden lid worden. John Barzilay en Cees Saarloos pakten dit op en zo ontstond een bridgecursus in de OTOSOOS.

 

URDV 60 53

 

John en Cees waren al behoorlijke bridgers en na aanschaf van een erg groot formaat kaartspel werd het alom bekende ACOL-systeem in twee jaar aan ongeveer 50 personen geleerd. Atie van Witzenburg en Suzan Borsboom stonden altijd belangeloos achter de bar en werden al snel ‘De Fritsygirls ‘ genoemd, vernoemd naar de lokale snackbar die regelmatig voor snacks zorgde. De meesten van deze cursisten zijn nog steeds lid van lokale bridgeclubs. Een bridgeclub op het Lab zelf is er nooit van gekomen.

 

Puzzelritten

Als onderdeel van de activiteiten van de Autoclub werd in de 70- en 80-er jaren jaarlijks door John Barzilay en Cees Saarloos een puzzelrit georganiseerd. Jaarlijks een ander thema. Van ‘bolletje-pijltje’ tot fotoherkenning. Groot was de animo en 70 tot 80 deelnemers was geen uitzondering.

 

URDV 60 54

 

John en Cees waren weken tevoren bezig met het uitzetten van de rit. Voor de puzzelrit werd geen toestemming gevraagd aan de politie (was toen nog niet zo nodig) en geweldige hilarische tafrelen speelden zich onderweg af wanneer de opgave wat moeilijker was. Vooral wanneer lokale bewoners het niet leuk vonden wanneer zoveel auto’s die ochtend door hun straat reden en omkeerden bij foute inschatting. Door de bewoners werden zelfs lokale herkenningspunten uit de opdracht verwisseld of weggehaald.

 

URDV 60 55

 

Ook belandden sommige deelnemers bijna in de sloot en werden door een tractor (op het laatst tegen betaling) er uit gehaald. De deelnemers moesten de antwoorden van de vragen onderweg noteren en aan het eind van de dag in het personeelsrestaurant werd de uitleg gegeven.

De laatste puzzelrit mocht niet meer op de openbare weg georganiseerd worden. Als alternatief werd de rit vervangen door opdrachten die uitgevoerd moesten worden op verschillende Unilever-terreinen. De rit tussen de terreinen was legaal. Op het terrein van de toenmalige LZM werd een behendigheidstest georganiseerd. De chauffeur werd geblinddoekt en de bijrijder moest aanwijzingen geven. Menige vriendschap kwam onder vuur te liggen.

 

URDV 60 56

 

Aan het eind van elke puzzelrit werden de prijzen uitgereikt. De laatste puzzelrit werd georganiseerd door Cees Poot en Rick Slikkerveer en het zal niemand verbazen dat de 1e prijs toen werd gewonnen door voormalig organisator John Barzilay.

 

 

13. Activiteiten buiten kantooruren (2)

 

Toneelclub

Ergens in de zeventiger jaren werd een toneelclub opgericht. Be Haringsma, Nen Elberg, Jaap Schaap, Inez Zomerman, Bertus Schoenmaker, Annie Freen , John Barzilay, Martin Hofstede en Cees Saarloos waren de vaste spelers in jaarlijks wisselende rollen.

 

URDV 60 57

Van links naar rechts: Inez Zomerman, Cees Saarloos, Janny Dronkers en Martin Hofstede 

 

URDV 60 58

Van links naar rechts:Bertus Schoenmakers, Annie Freen en Cees Saarloos

 

De uitvoering was jaarlijks in de Stadsgehoorzaal die met zo’n 600 personen altijd vrijwel vol was. Een aardige anekdote is dat toen het bezoekersaantal wat terugliep, werd besloten het nog leuker te maken en werd de prijs van het kopje koffie in de pauze verlaagd naar 10 cent. En wat denk je? Ja hoor, weer een volle zaal (of was het een leuker toneelstuk?).

 

Sint Nicolaasfeest

Een jaarlijkse happening was het Sint Nicolaasfeest. Overdag voor de kinderen en ’s avonds voor de URL-medewerkers en hun aanhang, Ab Keyer was Sint Nicolaas en de eerste Zwarte Pieten waren Wim Harms en Cees Saarloos.

 

URDV 60 59

 

In plaats van Wim waren de jaren daarna Joop van Witzenburg en John Barzilay de Pieten. Cees hield het 25 jaar vol. Jaarlijks werden ‘Chemische trucjes’ door de Zwarte Pieten uitgehaald of gedemonstreerd. De verhalen thuis verteld door de kinderen (en de volgende dag op het Lab door de vader/moeder) waren vol ongeloof wat de Pieten allemaal uitvoerden.

Zelfs maakte Sinterklaas (al bibberend van nervositeit) op een echte schimmel het Sunlight Paviljoen (toen ons restaurant) zijn opwachting. Traditie was dat voor het avond-Sinterklaasfeest er maanden te voren in de kelder van het laboratorium een vervoermiddel werd gemaakt voor de Sint. Samen met de mannen van de Instrumentmakerij (met Wim Harms voorop) werd telkens weer een vervoermiddel bedacht. Van ‘varende’ boot, tot stomende Locomotief, waarbij Ab Keyer op een toiletpot zittend en zwaaiend zijn entree maakte. Het waren geweldig plezierige avonden.

 

Personeelsavonden

In de beginjaren, toen het lab maar zo’n 100 man telde en alleen lab 1 nog was gebouwd, werd 1x per maand een personeelsavond georganiseerd in de kantine aan het eind in de bocht van Lab1. Later werd lab 3 daar aan gebouwd. Het was daar zo ongedwongen dat directeur Boekenoogen ’s avonds meehielp de afwas te doen. Er werd gepraat, geschaakt, gebridged en een glaasje gedronken en je ontmoette collega’s van de andere afdelingen.

 

URDV 60 60

1965 Gemaskerd bal

 

Voetbaltoernooi

In de jaren 70 en 80 werden voetbaltoernooien georganiseerd. Het ging daarbij om een beker die ter beschikking was gesteld door de heer Hannewijk. Alle afdelingen van het laboratorium vaardigden een team af. Veelal goede voetballers samen met gelegenheidsvoetballers. Dat laatste was vooral te zien aan de voetbalkleding.

De toernooien waren niet geheel zonder risico. Zo werd Hans de Looff door Jan Laan het ziekenhuis ingetrapt. Een gebroken been was het resultaat. Aat Don heeft toen nog een lied voor Hans geschreven (twee pagina’s) ‘Some get a kick from John Lane’, een parodie op ‘Some get a kick from cocaine’ van onder andere Frank Sinatra.

 

URDV 60 61

Bovenste rij: Cees Saarloos, Rick Slikkerveer, Aat Don, Han Blonk, Cor Lagerwaard, ??

Onderste rij: Alex Braadt, Joop van Witzenburg, Koos Hoogenboom, Ies Heertje, Theo Liefkens

De toernooien waren erg gezellig. Soms schitterend weer, soms regenachtig en koud. In het begin werd op de velden van Sunlight gespeeld, later op die van HVO. In de pauzes tussen de wedstrijden werd uitgebreid klaverjas gespeeld.

 

URDV 60 62

Actie op het veld

URDV 60 63

Bovenste rij: Ab Boon, Aat Don, Frans van Stijn, Cor Lagerwaard, Ruud Crezee, Kest Hissink, Hannewijk, Rick Slikkerveer

Onderste rij: Rob van Leemput, John van der Pas, Peter van Geffen, Cees Montanus, Jan Benjamins

 

Pas echt gezellig werd het met mooi weer. Sommige dronken een biertje in de pauze, maar konden daarna geen voet meer verzetten.

Er werden niet alleen toernooien binnen het lab georganiseerd. Ook tussen de bedrijven werd jaarlijks het Unilever voetbal toernooi in Rotterdam georganiseerd. In hoogtijdagen deden wel 10 tot 15 teams mee. Hieronder het URL team, dat wel eens de eerste prijs heeft gewonnen.

 

URDV 60 64

Bovenste rij: Aad van Dijk, Arie Lansbergen, Bertus Schoenemakers, ??, ??. ??, ??

Onderste rij: Jan de Bruine, Cees Saarloos, Cock Mookhoek, Jan de Man, Gerard ?, ??, Aat Don

 

Bestrijding van Files met onder andere het Fietsenplan

In de jaren eind 90 was een dagelijks groter wordend landelijk probleem het ontstaan van files. Ook bedrijven werden verzocht mee te denken. Bij ons werd Het Fietsenplan bedacht, waarbij alle medewerkers in de gelegenheid werd gesteld een fiets voor de helft van de prijs aan te schaffen en daar tenminste drie dagen in de week mee naar het lab te fietsen. De directie betaalde de andere helft. Wij waren in Nederland de eersten die dat deden en er was nog geen belastingvoordeel voor de bedrijven. 250 fietsen werden op die manier aangeschaft. Geweldig waren de ‘passen en meten’- middagen in een hal van de voormalige proeffabriek waarbij een lokale fietsenmaker (de goedkoopste) met de diverse modellen aankwam. Cees Saarloos en Jan Rogaar waren de animators.

Omdat vanuit de wijk Holy dagelijks een paar honderd medewerkers met eigen vervoer veelal de auto kwamen, ontstond de gedachte om met eigen busjes voor 1 gulden per rit het vervoer naar het lab te regelen. De aanmelding kon de dag ervoor of zelf op de dag (tot half acht) elektronisch gebeuren. Een lokaal taxibedrijf was de vervoerder en droeg ook de risico’s. Toch werd het geen succes omdat de verplichting om op een bepaald tijdstip te worden opgehaald te veel ‘vrijheid’ werd ingeleverd. Dan maar zelf weer met de auto.

 

URDV 60 65

 

 

14. Open Home URDV druk en gezellig !

 

2600 bezoekers had de Open Home van Unilever R&D Vlaardingen op 4 juni. Een grote drukte in een gezellige sfeer. Het lab had er zijn best op gedaan om familie en oud-medewerkers iets van hun werk te laten zien.

 

60 jaar R&D

De Open Home vond plaats in het kader van 60 jaar R&D en dat was te zien. Niet alleen waren op verschillende plekken kleine tentoonstellingen ingericht die iets over de 60 jaar lieten zien. En dan vanzelfsprekend met innovaties die de producten van Unilever hebben ondergaan, uiteraard met hulp van Vlaardingen.

Verder herinnerden vele foto’s op muren en ramen aan de zestig jaar. De verbindingsgang van entreehal naar Casa Nova was een tunnel aan successen opgefleurd met de kleuren van de huidige huisstijl van Unilever.

 

Nieuwe producten

Maar er was meer: nieuwe producten werden getoond en aangeboden, je kon een test doen voor gezond en duurzaam eten, je kon een advies voor je persoonlijke huidverzorging krijgen, de maag kon gevuld worden met de nieuwste producten van Unilever Foodsolutions en de nieuwste analytische technieken werden getoond en uitgelegd.

 

De gepensioneerden in Casa Nova

Voor de gepensioneerden onder ons was de bovenverdieping van Casa Nova apart ingericht. Een paar honderd oud-medewerkers hadden gebruikt gemaakt van de uitnodiging en vooral in de ochtend zorgde dat voor een gezellig samenzijn.

 

Bijdrage U-Vitalis

Uw U-Vitalisteam heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan deze Open Home. De herinneringen die u op U-Vitalis de afgelopen maanden heeft kunnen lezen, waren nu in postervorm tentoongesteld. Samen met collages van vele oude foto’s.

Ook was er een kleine tentoonstelling ingericht met oude laboratoriumapparatuur. En er werd een demonstratie gegevens over het gebruik van U-Vitalis.

Dat was Casa Nova. Maar in het gehele laboratorium werd op schermen continue een fotopresentatie over 60 jaar R&D getoond: gebouwen, laboratoriumzalen en mensen. Deze presentatie was samengesteld door het U-Vitalisteam en Gerard van Dalen. U kunt de presentatie nog eens rustig bekijken op U-Vitalis.

 

 

En tot slot was er de film over de bouw van Gebouw A, gemaakt door Jan Keuzenkamp. Jan heeft zijn smalfilm vlak voor zijn overlijden aan het U-Vitalisteam gegeven om het in digitale vorm te publiceren. De film werd de gehele dag in Casa Nova getoond. Jammer genoeg heeft Jan dat moment niet meer mee mogen maken.

Ook deze film is nu te zien op U-Vitalis.

 

 

Al met al: de Open Home van URDV was een succes! En de goody bag na afloop was dat ook…..

Wilt u meer zien van de Open Home? Bekijk dan onderstaande fotocollages die Gerard van Dalen van de officiële foto’s heeft gemaakt.

 

URDV 60 66

URDV 60 67

URDV 60 68

URDV 60 69

URDV 60 70

URDV 60 71

URDV 60 72

 

 

 

15. Reünie Proeffabriek een groot succes!

 

 

Op donderdag 3 november is er een reünie gehouden van de voormalige Proeffabriek bij Unilever Research & Development in Vlaardingen voor iedereen die daar zo tussen 1960 en 1982 werkte.

Dit is lang geleden en de leeftijd van de 120 deelnemers (83 oud-collega’s plus 37 partners) lag dan ook tussen 60 en 90 jaar. Het vinden van namen en contact adressen door het uit vier man tellend organisatie-team ( Frans van der Hoeven, Lex van Buren, Martin Hilder en Ruud van Putten) verliep moeizaam aangezien Progress noch PZ/HR informatie konden geven om privacy redenen. Maar gelukkig bleek het oude Proeffabriek netwerk nog steeds goed te functioneren en vele namen en adressen konden daardoor opgespoord worden. Een enkeling bleek onvindbaar en er bleken helaas 60 oud-collega’s overleden te zijn.

 

URDV 60 73

 

Na binnenkomst in het Lab en het aanmelden werd eerst een bezoek gebracht aan de oude Proeffabriek werklocatie “Hal 1”, het huidige personeelsrestaurant Casa Nova. Na een kopje koffie hield Gerard Smits (ex- Proeffabriek Groepsleider uit het midden van de jaren 80) daar een kort welkomstwoord, waarin het destijds bijzondere karakter en de unieke sfeer van de Proeffabriek belicht werd. Die sfeer van vroeger was weer even helemaal terug tijdens de reünie. Er waren enthousiaste ontmoetingen van mensen die elkaar soms meer dan 50 (!) jaar niet hadden gezien of gesproken.

Daarna verplaatste iedereen zich naar de sociale ontmoetingsruimte “de LabTap” op 5 minuten loopafstand van Research voor een uitgebreid Indonesisch buffet en de nodige drankjes. De deelnemers was gevraagd om foto’s en documenten uit de zestiger en zeventiger jaren in te brengen. Met dit materiaal werd een presentatie samengesteld die op schermen in de LabTap was te zien. Deze dia-show ziet u onderaan. Foto’s, genomen tijdens de reunie, zijn eveneens beschikbaar via www.U-Vitalis.nl (zie link hieronder).

De reacties van de oud-collega’s waren unaniem zeer positief en dus kan er zonder meer gesproken worden van een bijzonder geslaagde reünie. Dit was mede te danken aan het beschikbaar stellen van de diverse locaties door URDV en de inzet van een aantal huidige medewerkers van Research (o.a. Yolanda Lykidis/Conny Nieuwenhuis/Koos Blokland voor presentatie,ontvangst en opvang, en Peter van der Weg als onze “hof”fotograaf).